ال پاچینو، اسمی که فیلم‌ها را معتبر می‌کند

فیلم serpico یک درام جنایی محصول ۱۹۷۳ است و بعد از دوازده مرد خشمگین، network و find me guilty، چهارمین فیلمی است که من از "سیدنی لومت" دیده‌ام. این فیلم بر اساس یک ماجرای واقعی از زندگی یک پلیس درستکار و شرافتمند به اسم فرانک سرپیکو ساخته شده که در تلاش برای مبارزه با همکاران رشوه‌بگیر و فاسدش، سختی‌های زیادی را تحمل می‌کند. آل پاچینو در نقش این پلیس ظاهر شده و برایش نامزد دریافت اسکار هم شده است.


داستان این فیلم به‌نظر من می‌توانست در یک ورژن با تدوین هیجانی‌تر و مثلا موسیقی مناسب‌تر، به یک درام جنایی جذاب‌تر تبدیل شود و چند نقطه‌ی اوج مختلف داشته باشد و بیننده را حسابی همراه کند، اما کارگردان شاید برای وفاداری به واقعی بودن ماجرا ترجیح داده روایت را طولانی و کشدار و مثل زندگی واقعی رقم بزند، و این ویژگی برای بیننده‌ای مثل من جذاب نبود و فکر می‌کنم اگر ال پاچینو و بازی‌اش و استایل‌های مختلف کولی‌وارش به‌عنوان یک پلیس مخفی را از فیلم برداریم و یک بازیگر دیگر جایش بگذاریم، از فیلم هیچ‌چیز جذاب دیگری باقی نمی‌ماند. برای همین فیلم را به‌خاطر ال پاچینوی عزیزم پیشنهاد می‌کنم اما از نظر کشش و قصه، فکر نمی‌کنم تماما هر مخاطبی را همراه نگه دارد.

/ 0 نظر / 58 بازدید