کپی برابر اصل و ژولیت بینوش خوشرنگ

معرفی فیلم "certified copy"

ساخته‌ی "عباس کیارستمی"

محصول ۲۰۱۰

.

خلاصه‌ی فیلم این است که یک نویسنده‌ی انگلیسی برای جلسه‌ی معرفی کتابش به ایتالیا آمده است، و در طول فیلم با زنی که فروشنده‌ی عتیقه است و چند نسخه از کتاب او را خریده و مایل به صحبت با اوست، همراه می‌شود. آن‌ها به یک سفر چندساعته توی آبادی‌های اطراف می‌روند و گفتگو می‌کنند. نیمه‌ی اول فیلم تقریبا یک درام جاده‌ای است و از جایی که شخصیت‌ها توی یک کافه جلوی هم می‌نشینند، یک چرخش ناگهانی که اولش برای مخاطب عجیب و بعد جذاب می‌شود، داستان را به هدفش نزدیکتر می‌کند.


تمرکز فیلم روی گفتگوهای میان شخصیت‌هاست، جوری که یک جایی حواس آدم را از اینکه آیا این دو نفر واقعا با هم غریبه‌اند یا واقعا زن و شوهرند و دارند نقش بازی می‌کنند پرت می‌کند. در واقع من این ابهام موجود توی فیلم که انگار تعمدی است را بسیار دوست داشتم، حال و هوای عاشقانه‌ی فیلم را دوست داشتم، و نکته‌ی دیگری که به‌نظرم آمد علاقه‌ی کارگردان به قرار دادن آدم‌ها در حالت رانندگی توی فیلم‌های مختلفش بود، اینکه به گفته‌ی خودش کیارستمی ماشین را جای مناسبی برای گفتگو می‌داند، جوری که آدم‌ها کنار هم هستند نه مقابل هم. هرچند که شخصیت‌های کپی برابر اصل( با بازی ژولیت بینوش و ویلیام شیمل جذاب) در جاهای دیگری از داستان، در کافه و رستوران مقابل یکدیگر نیز قرار می‌گیرند که این کاملا در خدمت نوع گفتگوهایی است که در آن لحظه دارند. گفتگوهایی درباره‌ی سادگی و اصالت و پنهان شدن پشت نقاب و پیچیدگی، درباره‌ی زیر و بم روابط عاطفی، و در طول این گفتگوها و پیش رفتن فیلم نمی‌توان قدم بعدی شخصیت‌ها را حدس زد، و من همین غیرقابل پیش بینی بودن لحظه‌ی بعدی و حل شدن آدم‌ها توی لحظه را دوست داشتم، و اینکه در پایان آنقدر غرق پرسش‌های مطرح شده‌ی توی فیلم می‌شوی که ابهام توی فیلم برایت دوست داشتنی می‌شود، اینکه معلوم نیست بالاخره آن‌ها خود واقعیشان هستند یا صرفا کپی‌هایی درجه یک از شخصیت‌هایی که نشانمان می‌دهند.


#معرفی_فیلم

/ 0 نظر / 33 بازدید